Vlissingen 5 juli - Hè, hè, ik sta weer op mijn vertrouwde plek. Is me dat sollen met een oude man.

In november stond er opeens een grote hijskraan voor mijn neus. Ik bleek voor een complete make-over helemaal naar een gieterij in Vorden te moeten. Ja, de tand des tijds was ook aan mij niet voorbij gegaan.
Mijn uiterlijk was een heer van stand (zo mag je een van de beroemdste admiraals van Nederland toch wel noemen) niet meer waardig. Scheuren en roest in mijn hele lijf.
Het transport bleek een hele operatie. Ze hadden er geen rekening mee gehouden dat ik een zeer zwaarwichtig persoon ben.
Maar goed, ik ben uiteindelijk in Vorden aangekomen. De werkzaamheden konden beginnen.
Ze hebben maar liefst 600 kilo steen, ijzer en stof uit mijn lijf gehaald.
Mijn hoofd voelt nu ook een stuk leger. Een kokmeeuw had er lang geleden een nest in gemaakt. Een slecht idee, want de meeuw en twee kleintjes hebben het niet overleefd.
Het bleek verder ook een hele klus om me op te kalefateren, maar uiteindelijk ben ik nu weer als nieuw. Zelf moet ik nog even wennen aan mijn nieuwe kleur. Ik was groen, maar na een grondige poetsbeurt nu weer bronskleurig. Net als toen ik in 1841 werd gemaakt. Eigenlijk wel héél chic. Ik sta ook op een nieuwe sokkel. Een beetje vreemd gevoel, want mijn uitzicht is een beetje veranderd. Ze hebben me namelijk een paar meter verplaatst. Zo kunnen mijn bewonderaars me beter zien, zonder dat ze midden op de weg hoeven te staan.

Aan de onthulling van mijn nieuwe uiterlijk op 5 juli, kan je zien hóe belangrijk ik eigenlijk was. Burgemeester René Roep verrichtte de officiële handeling samen met kapitein-luitenant ter zee Maja Trommelen, commandant van de Marinekazerne Vlissingen. Maar de marine eerde mij daar ook als admiraal. Een mijnenveger voor de kust loste 17 saluutschoten. (Dat was wel even schrikken. Ik was in Vorden nogal op mijn rust gesteld geraakt. Een heel verschil met de drukte op de boulevard).
Personeel van de marinekazerne vormde een erehaag en het tamboers en pijpers van het Korps Mariniers zorgden voor passende muziek. Kinderen van basisschool VSV in kledij van een paar eeuwen geleden, voerden speciaal voor mij een historisch stuk op. 
Voor alle aanwezigen was er een attentie in de vorm van een Michieltje. Duizend bolussen van de enige Echte Bakker Piet Daane (die is de beste bolusbakker van 2011) met mijn beeldmerk erop en die gingen erin als ketelapper. Ik heb me laten vertellen dat het iets te maken had met alles wat ze uit mijn lijf gehaald hadden tijdens mijn opknapbeurt.
Maar goed, ik sta weer in volle glorie waar ik hoor. Uitkijkend over de Westerschelde.



foto rechts: Burgemeester René Roep samen met kapitein-luitenant ter zee Maja Trommelen, commandant van de Marinekazerne Vlissingen

geen compleet beeldverslag? druk op de pijltje boven in explorer (pagina vernieuwen)

klik op de foto voor een beeldverslag van onthulling Michiel de Ruyter